31 Ocak 2012 Salı

Buda Benim Hikayem

Nedense bugün aklıma  doğduğum ve yaşadığım ev geldi. Daha önceleri Ermenilerin akşam sanat okulu olarak kullandığı bir yermiş ve yanmış. Türkler satın aldıktan sonra  mimarisini bozmadan tekrar inşa etmişler ve konak olarak kullanılmaya başlamışlar. .Hem kasvetli hem de güzel bir evdi.Bazıları evin heybetinden ürkerdi.Ne yalan söyleyeyim şu an ben bile tek başıma kalmaktan korkarım.

evimizin bakımsız
eski hali


Dedem balkonundan Karadeniz in uçsuz bucaksız manzarasını görünce bu evi  satın almaya karar vermiş.O gündür bu gündür bizim ailenin.2010 yılında bu harabe halinden devlet sayesinde kurtuldu. Çünki devlet tarafından tarihi eser olduğu için korumaya alındı ve restore edildi


evimizin  şimdi ki hali

Biz acılarımızı, sevincimizi hep bu evde yaşadık.Benim çocukluğum işte  bu ev .

3 yorum:

  1. Devletten Allah razı olsun:=)))

    YanıtlaSil
  2. süper olmus...orada yasayan varmı?yoksa müze falanmı oldu...gercekten cok guzelms


    blogger annelerden gelıyorum.bızde beklerız
    mugeninlistesi.blogspot.com

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. teşekkür ederim halen annem yaşıyor.

      Sil

Hürriyet

Bunlar da ilginizi çekebilir:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...